http://www.youtube.com/watch?v=4mUmdR69nbM

http://www.youtube.com/watch?v=4mUmdR69nbM

Jakoś nie lubię wesołych piosenek . . .


"Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy."



Jak żyć, kiedy nie ma już życia,
kiedy wszystko się skończyło,
kiedy nic nie smakuje tak jak kiedyś i nie brzmi tak pięknie,
kiedy muzyka jest pretekstem do płaczu i goryczy w sercu,
a film przywołuje obrazy przeszłości . . .

Jak żyć ze świadomością tą, że już nigdy, nigdy, że nigdy . . .
że to już się nie wydarzy, bo po co ma się wydarzać !!
przecież to już nie pojawi się ani nie zadzwoni ani nie napisze,
ta siła która podnosiła poniewierała i powaliła mnie ostatecznie twarzą o bruk.
Teraz tylko linia ciągła, ciągłej pustki, ciągłej monotonii i ciągłego zrywu nad ranem w obawie o niebezpieczeństwo jakie ciąży nad mą głową,
nocne koszmary w roli głównej z siłą, która rozrywa mi czaszkę a w dzień uciska niemiłosiernie skroń i chce mnie położyć na zimnej podłodze w omdleniu
pot zimny i brudny spływa po mym ciele bo brudne sumienie chce wyjść z ciała
ile jeszcze traumatycznych poranków i koszmarnych nocy czeka na mnie by wykończyć we mnie resztki sił do życia
miłość, którą dostałam w prezencie jest już tylko nerwobólem w sercu i na mej skroni
rzeczywistość skłania do wniosku że miłość to bezwiara i beznadzieja . . .